حل 66[ شصت و شش] سئوال دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٨ - آسمانهاى هفتگانه از نظر قرآن وتحليل آن بطور بى سابقه

فصل ٢

سما يا آسمان عبارت از مقدار وسيع و بزرگى از فضا يا جسم خاصى كه حدود آن هرگز معلوم نيست و از آن ذكرى بعمل نيامده، فقط اين قدر از قرآن مى‌فهميم كه وسعت آن محير العقول است زيرا آسمانها هفت‌گانه كه جميع ستارگان جزء آسمان اول آنست (چنانچه بعدا بيان ميشود) معناى آسمانى يا جزء آسمان است و دورى بعضى از ستاره‌ها كه در علم نجوم و ستاره‌شناسى ثابت شده عظمت آسمان را براى ما روشن‌تر مى‌سازد لفظ سماء (آسمان) در قرآن مقدس بيك معناى واحد كه مقدار محدود و معينى باشد استعمال نشده، بعضى اوقات در يك خيلى كم استعمال شده و گاهى در ساحه زياد و گاهى در زيادتر و گاهى در تمام فضاء، اينك براى اين چهار مورد چهار آيه از قرآن بطور نمونه ذكر ميشود.

(١) أَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّراتٍ فِي جَوِّ السَّماءِ (سوره نحل آيه ٧٩) آيا نمى‌بينند بسوى پرندگان كه در جو آسمان مسخر هستند و همه ميدانيم كه اين پرندگان در فضاى نزديك بما پرواز مينمايند.

(٢) آيات زيادى كه دلالت بر نزول اب از آسمان دارد و البته كه نزول باران از فضاى پرواز غالب پرندگان بالاتر است.